Znaki drogoweWielka Brytania

51. Parkowanie dla osób z niepełnosprawnościami

Parkowanie dla osób z niepełnosprawnościami obejmuje miejsca i uprawnienia zarezerwowane dla osób spełniających odpowiednie kryteria. Miejsca zwykle oznacza międzynarodowy symbol wózka inwalidzkiego, a ich położenie ułatwia dostęp do pobliskich obiektów.

Korzystanie zwykle wymaga ważnego zezwolenia lub karty parkingowej dla osoby z niepełnosprawnością. Dokument co do zasady przysługuje uprawnionej osobie, a nie konkretnemu pojazdowi, i może być używany tylko wtedy, gdy ta osoba kieruje pojazdem lub nim podróżuje.

52. Cofanie

Cofanie to jazda pojazdem do tyłu. Często służy parkowaniu, wyjeżdżaniu z ciasnego miejsca lub zmianie położenia pojazdu, gdy jazda do przodu jest niepraktyczna.

Przed cofaniem należy sprawdzić lusterka i martwe pola, dokładnie rozejrzeć się wokół pojazdu i upewnić, że przestrzeń za nim jest wolna. Należy cofać powoli i tylko tak długo, jak to konieczne, ponieważ widoczność do tyłu często jest ograniczona.

53. Objazd

Objazd to tymczasowa trasa alternatywna, gdy zwykła droga jest zamknięta, zablokowana lub niedostępna. Często wprowadza się go podczas robót, wypadków, imprez publicznych, powodzi lub innych zakłóceń. Kierowcy powinni uważnie śledzić tymczasowe drogowskazy, w razie potrzeby zwolnić i spodziewać się nieznanych dróg, zmienionego pierwszeństwa oraz dodatkowego ruchu na trasie alternatywnej.

54. Stan nawierzchni

Ostrzeżenie o stanie nawierzchni wskazuje, że nawierzchnia na dalszym odcinku może być nierówna, uszkodzona lub w złym stanie, co może wpływać na stabilność, kierowanie i hamowanie. Zagrożenie może obejmować wyboje, zagłębienia, dziury, uszkodzoną nawierzchnię i inne nierówności.

Kierowcy powinni w razie potrzeby zwolnić, zachować bezpieczny odstęp i unikać gwałtownych ruchów kierownicą lub nagłego hamowania na nierównościach. Dokładne znaczenie i wygląd znaku różnią się między krajami, dlatego trzeba przestrzegać miejscowych znaków i przepisów.

55. Pobocze

Pobocze to pas terenu wzdłuż jezdni, między nią a rowem, nasypem, granicą posesji lub innym terenem przydrożnym. Może znajdować się na poziomie jezdni lub powyżej niej i mieć nawierzchnię trawiastą, żwirową, ziemną lub inną.

Zwykle jest oddzielone od jezdni, chodnika i drogi dla rowerów. W zależności od miejscowego prawa piesi, rowerzyści lub pojazdy mogą korzystać z pobocza w określonych okolicznościach, a zatrzymywanie się i parkowanie mogą podlegać szczególnym zasadom.

56. Uspokojenie ruchu

Uspokojenie ruchu to rozwiązania projektowe mające ograniczać prędkość i poprawiać bezpieczeństwo, szczególnie tam, gdzie pojazdy poruszają się blisko pieszych i rowerzystów. Mogą obejmować progi, wyniesione przejścia, zwężenia, szykany, wyspy oraz zmiany układu drogi lub nawierzchni.

Celem jest zachęcanie kierowców do jazdy z niższą i bardziej odpowiednią prędkością, zamiast polegania wyłącznie na znakach ograniczenia prędkości. Stosowane środki i wymagania prawne różnią się między krajami.

57. Jazda konna

Jazda konna obejmuje aktywności związane z końmi i jeźdźcami. W ruchu drogowym jeździec może korzystać z dróg, szlaków konnych lub specjalnie wyznaczonych tras, zależnie od przepisów i dostępnej infrastruktury.

Zbliżając się do koni i jeźdźców, kierowcy powinni zwolnić, pozostawić dostateczny odstęp i unikać nagłego hałasu oraz ruchów mogących spłoszyć zwierzę. Jeźdźcy również muszą przestrzegać dotyczących ich zasad ruchu.

58. Wyjście ewakuacyjne

Wyjście ewakuacyjne to oznaczona droga ucieczki pozwalająca opuścić tunel lub inny zamknięty obiekt drogowy podczas poważnego zdarzenia, na przykład pożaru, zadymienia lub innego zagrożenia. Prowadzi do bezpieczniejszego obszaru oddzielonego od bezpośredniego niebezpieczeństwa.

Jeśli konieczna jest ewakuacja, należy opuścić pojazd i podążać za znakami wyjść oraz poleceniami. Trzeba oddalać się od zagrożenia, zamiast pozostawać w tunelu lub wracać do pojazdu.

59. Granica miejscowości

Granica miejscowości to granica lub oznaczenie przy drodze wskazujące wjazd do określonego miasta, wsi, miejscowości albo gminy lub wyjazd z nich. Zwykle oznacza ją tablica z nazwą lub znak graniczny.

Znaczenie znaków różni się między krajami. Mogą wskazywać granicę administracyjną, określoną miejscowość lub granicę istotną dla zasad ruchu. Niekoniecznie oznaczają początek lub koniec prawnie określonego obszaru zabudowanego, a ich minięcie nie zawsze zmienia ograniczenie prędkości lub inne przepisy.

60. Atrakcja turystyczna

Atrakcja turystyczna to miejsce odwiedzane w celach kulturalnych, historycznych, rekreacyjnych, przyrodniczych lub rozrywkowych. Przykłady obejmują pomniki, zamki, muzea, miejsca o walorach krajobrazowych, parki rozrywki i inne godne uwagi cele.

Lokalizację atrakcji mogą wskazywać znaki turystyczne lub drogowskazy pomagające dotrzeć na miejsce. Kolory, symbole i rodzaje prezentowanych atrakcji różnią się między krajami.

61. Tablica rejestracyjna

Tablica rejestracyjna, określana też jako tablica z numerem rejestracyjnym, przedstawia unikalny identyfikator nadany pojazdowi przez właściwy organ rejestrujący. Pozwala identyfikować pojazd do celów rejestracji, kontroli ruchu, podatków, ubezpieczenia i kontroli parkowania.

Wygląd, format, rozmieszczenie i wymagana liczba tablic różnią się między krajami i kategoriami pojazdów. Kierowcy muszą zadbać, aby tablice były prawidłowo zamocowane, dobrze widoczne i czytelne, oraz przestrzegać miejscowych zasad w razie utraty, kradzieży, uszkodzenia lub wymiany.

62. Stacja ładowania

Stacja ładowania to miejsce z jednym lub kilkoma punktami pozwalającymi podłączyć akumulator pojazdu elektrycznego lub hybrydy plug-in do zasilania i go naładować. Stacje mogą znajdować się przy drogach publicznych, na parkingach, terenach obsługi podróżnych lub prywatnych posesjach.

Stanowiska ładowania mogą być zarezerwowane dla pojazdów w trakcie ładowania i podlegać ograniczeniom parkowania i czasu korzystania, opłatom lub innym warunkom. Należy przestrzegać miejscowych znaków, zasad parkowania i instrukcji ładowania.

63. Zagrożenia

Znak ostrzegający o ogólnym niebezpieczeństwie informuje o zagrożeniu na dalszym odcinku drogi, którego nie przedstawia bardziej szczegółowy znak. Rodzaj zagrożenia może wyjaśniać tabliczka, napis, symbol lub inne wskazanie przy znaku.

Kierowcy powinni zwiększyć czujność, obserwować drogę i dostosować prędkość do zagrożenia oraz otoczenia. Wygląd znaku i sposób określania niebezpieczeństwa różnią się między krajami, dlatego trzeba przestrzegać miejscowych znaków i przepisów.

64. Zagłębienie drogi

Zagłębienie drogi to obniżony odcinek, gdzie nawierzchnia opada, a następnie ponownie wznosi się na stosunkowo krótkim odcinku. Może ograniczać widoczność i zaburzać stabilność pojazdu, a także może zbierać się w nim woda, utrudniając ocenę drogi przed pojazdem.

Należy w razie potrzeby zwolnić, zachować kontrolę i wypatrywać ukrytych pojazdów, pieszych, rowerzystów lub stojącej wody w zagłębieniu lub za nim.

65. Pas dla tramwajów

Pas dla tramwajów to część drogi lub oddzielne torowisko przeznaczone głównie dla tramwajów. Może być fizycznie oddzielony od pozostałego ruchu albo stanowić część jezdni zarezerwowaną dla tramwajów i, w niektórych krajach, innych uprawnionych pojazdów.

Kierowcy nie powinni wjeżdżać na ten pas ani go blokować, chyba że pozwalają na to znaki, oznakowanie lub przepisy. Tramwaje nie mogą skręcić, aby ominąć przeszkodę, dlatego przy przecinaniu torów i jeździe obok nich potrzebna jest szczególna ostrożność.

66. Rowerzysta

Rowerzysta to osoba jadąca rowerem i nim kierująca. Rowerzyści są uczestnikami ruchu, a w wielu krajach rowery są prawnie uznawane za pojazdy, więc rowerzyści muszą przestrzegać wielu zasad dotyczących innych kierujących oraz przepisów szczególnych dla rowerów.

Powinni korzystać z wyznaczonej infrastruktury tam, gdzie jest to wymagane, przestrzegać znaków i sygnałów oraz jechać przewidywalnie i bezpiecznie. Dokładne zasady zajmowania miejsca na drodze, pierwszeństwa, wyposażenia i dozwolonych obszarów jazdy różnią się między krajami.

67. Autobus

Autobus to pojazd silnikowy do przewozu wielu pasażerów, zwykle w ramach transportu publicznego, szkolnego, prywatnego lub innej usługi pasażerskiej. Zwykle mieści więcej osób niż samochód osobowy i może przewozić pasażerów siedzących, stojących albo obie grupy.

Szczególne zasady mogą dotyczyć prawa jazdy, liczby pasażerów, prędkości, pasów bezpieczeństwa, buspasów, przystanków i wsiadania. Klasyfikacja autobusów miejskich i autokarów oraz dotyczące ich zasady różnią się między krajami, dlatego kierowcy i pasażerowie muszą przestrzegać miejscowych przepisów.

68. Policja

Policja to organy publiczne odpowiedzialne za egzekwowanie prawa, bezpieczeństwo publiczne i zarządzanie sytuacjami wpływającymi na ruch. Funkcjonariusze mogą kontrolować pojazdy, egzekwować przepisy, badać kolizje, kierować ruchem i reagować na zagrożenia.

Uczestnicy ruchu muszą wykonywać zgodne z prawem polecenia policjantów i innych uprawnionych osób. Zależnie od miejscowego prawa polecenia mogą czasowo mieć pierwszeństwo przed sygnalizacją, znakami lub zwykłą organizacją ruchu.

69. Karetka pogotowia

Karetka pogotowia to pojazd wyposażony i używany do ratownictwa medycznego lub przewozu pacjentów do placówek opieki zdrowotnej albo między nimi. Może przewozić sprzęt i wyszkolony personel zapewniający pomoc podczas transportu.

Podczas akcji ratunkowej może używać świateł ostrzegawczych i syreny oraz korzystać ze szczególnego pierwszeństwa lub zwolnień z niektórych przepisów. Inni uczestnicy ruchu muszą stosować się do miejscowych zasad dla pojazdów ratunkowych, zapewnić odpowiednie miejsce i nie blokować przejazdu.

70. Jezdnia

Jezdnia, czyli część drogi przeznaczona głównie do ruchu pojazdów, może prowadzić ruch w jednym lub obu kierunkach i dzielić się na jeden lub kilka pasów.

Jest tylko częścią całego otoczenia drogowego. Drogi dla rowerów, chodniki, pobocza, parkingi i inne obiekty przydrożne mogą stanowić oddzielne części i podlegać innym zasadom.

71. Ulica

Ulica to droga na obszarze zabudowanym lub zagospodarowanym, zapewniająca dostęp do domów, firm, szkół, sklepów i innych nieruchomości lub miejsc prowadzenia działalności. Zwykle korzystają z niej różne grupy uczestników ruchu, w tym kierowcy, rowerzyści i piesi.

Może obejmować jezdnię, chodniki, infrastrukturę rowerową, miejsca parkingowe, przystanki i inne elementy. Prędkość, pierwszeństwo, ograniczenia parkowania i dopuszczeni użytkownicy zależą od miejscowych znaków, projektu drogi i przepisów.

72. Dziura w jezdni

Dziura w jezdni to ubytek lub zagłębienie powstałe wskutek zużycia, pogody, wody, powtarzających się obciążeń wywołanych ruchem lub degradacji nawierzchni. Dziury różnią się wielkością i głębokością; mogą powstawać stopniowo albo pogłębiać się po mrozie, ulewie i wielokrotnych przejazdach.

Mogą wpływać na kierowanie, hamowanie i stabilność oraz uszkadzać opony, koła i zawieszenie. Należy obserwować drogę, dostosować prędkość i unikać nagłych lub niebezpiecznych manewrów przy uszkodzonej nawierzchni.

73. Droga prywatna

Droga prywatna znajduje się na prywatnym terenie, a jej używanie kontroluje lub ogranicza właściciel bądź zarządca. Może obsługiwać domy, firmy, tereny przemysłowe, gospodarstwa, parkingi lub inne prywatnie zarządzane nieruchomości.

Może być całkowicie zamknięta albo dostępna tylko dla mieszkańców, klientów, pracowników, gości i innych uprawnionych osób. Obowiązywanie zwykłych przepisów zależy od statusu prawnego i publicznej dostępności drogi, a nie tylko od właściciela gruntu.

74. Ścieżka

Ścieżka to stosunkowo wąska trasa przeznaczona dla pieszych oraz, tam gdzie jest to dozwolone, innych uczestników ruchu lub małych pojazdów. Może biec przez miasto, wieś, park, las lub między innymi drogami i mieć nawierzchnię utwardzoną albo nieutwardzoną.

Nie musi być tym samym co droga dla pieszych lub droga dla rowerów. To, kto może z niej korzystać, zależy od jej statusu prawnego, szerokości, znaków drogowych i miejscowych przepisów.

75. Pyły zawieszone

Pyły zawieszone, czyli cząstki stałe (PM), to drobne cząstki ciał stałych lub krople cieczy unoszące się w powietrzu. W ruchu drogowym pochodzą z emisji spalin oraz ścierania się hamulców, opon i nawierzchni, a także z kurzu wzbijanego przez przejeżdżające pojazdy.

Zwykle klasyfikuje się je według wielkości. PM10 oznacza cząstki o średnicy do około 10 mikrometrów, a PM2.5 drobniejsze cząstki o średnicy do około 2.5 mikrometra. Normy emisji, filtry cząstek stałych i działania na rzecz poprawy jakości powietrza ograniczają narażenie na te zanieczyszczenia.